ช่วงนี้สอบแล้ว
จริง ๆ เทอมนี้เป็นอะไรที่ยากมากสำหรับการทำ project ส่งอาจารย์มากมาย
น่าจะหินที่สุดเท่าที่เคยเรียนมาก็ว่าได้
ทำงานก็เยอะแยะมากมาย
 
แต่เอาจริง ๆ เราก็ไม่ได้ช่วยเขาทำสักเท่าไรหรอกพักหลัง ๆ เนี้ยะ
ไม่อยากจะโทษคนอื่นแต่บางทีมันก็ไม่รู้สินะ ความผิดทั้งหมดมันเกิดจากเราจริง ๆ เหรอ
 
นับวันชักเริ่มรู้สึกว่าตัวเองเหี้ยขึ้นทุกวัน ๆ ...
มันเพราะอะไรกันวะ... 
 
เอาจริง ๆ เริ่มกลับมาเบื่อตัวเองอีกแ้ล้ววะ ไม่รู้ว่าต้องการอะไร
ไม่รู้จะเดินทางไปทางไหน เส้นทางของเรามันยังไงดีละ
 
เราก็อยากจะเดินไปในทางที่เราอยากเดิน อยากเดิน อยากเดิน ..
 
เรากลัววะ เรากลัว เราเสียใจวะ
 
อดีตที่ผ่านมามากมาย เราแม่งโคตรเหี้ยเลย เรายังแบบว่า
ยังมีอดีต เราทำไมไม่ลืมมันวะ เราถามตัวเองมานานแสนนาน
 
เรารู้สึกผิดวะ เรารู้ว่าคนที่รักเราเขาคงไม่ให้อภัยเราหรอก
ผิดนิดเดียวเราก็โดนยำจนเละแล้ว เราก็เสียใจ ที่ทำให้ไม่ถูกใจเขา
 
เราก็พยายามนะ เราก็อยากเป็นคนดีของเขาในแบบของเรา
แต่เราก็ชอบรู้สึกว่าเขาต้องการให้เราเป็นแบบนั้น เป็นแบบนี้
 
เราตามใจเขานะ เราตามใจเขามาก ก็แค่อยากให้เขามีความสุข
เราก็ไม่ได้ต้องการอะไรมากหรอก เราอยากเห็นเขามีความสุข
แม้ตัวเราจะเป็นอย่างไรก็ตาม .. เรามาคิดว่าเรา
 
ดูแลคนอื่นไม่ได้เลยวะ เราแม่งโคตรเหี้ยเลย เหี้ยมากอ่ะ
เราอยากทำให้มันเต็มที่นะ เราอยากทำให้มันเต็มที่มาก
แด่เราแม่ง.. เราแม่งไม่เก่งเลย ไม่มีความสามารถห่าอะไรเลย
 
เอาแต่ทำให้คนอื่นเดือดร้อนแล้วก็มานั่งเก็บกดแบบเนี้ยะ
เราแม่งเสียใจมากอ่ะ เราเห็นเพื่อน เหงา เห็นเพื่อนเศร้าเราก็เสียใจว่ะ
 
แต่ถ้าเราห่วงเพื่อนมากแล้วแฟนก็เสียใจอีก เราไม่รู้ว่าทำไมเราเป็นแบบนี้วะ
เราไม่เข้าใจเลยวะ เราไม่รู้ดิ
 
เราควรจะตัดสักอย่างใช่ไหม เราควรจะทำแบบนั้นใช่ไหม
แต่เราแม่ง ไม่กล้าวะเรามันปอดแหกไง เหี้ยไง
 
ไม่ยอมทำสักที
 
เรามันเหี้ยวะ ..

Comment

Comment:

Tweet