เห้อ
พูดตามตรงคือพักนี้คิดมาก มากๆด้วย
ตั้งแต่วันนั้นแล้วแหละ ...
ไม่รู้จะทำยังไง ไม่รู้จะทำอะไร
ชีวิตค่อนข้างไร้ทางออก ...
จริงๆมันไม่ใช่ไร้ทางออกหรอก
แต่เราคงไม่กล้าเองนะ
ก็มัน ...
เห้อ ...
ทำใจไม่ได้สักที เราเป็นอะไรกับคนๆนี้มากมายนักนะ
ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจเลย สักนิดเดียว ...
ยิ่งช่วงนี้ มันต้องเจอทุกวัน ในฝันนะ
ฝันเมื่อคืนนะสิ
ก็เจอ เจอมันท่าทางไม่สบายใจ อารมณ์ไม่ค่อยจะดี
เราถามอะไรมันก็ไม่ยอมพูดด้วย เราก็ร้องไห้
ถามเพื่อนมันเพื่อนมันก็บอกว่า มันมีปัญหาอยู่
ปัญหาอะไร ทำไมบอกเราไม่ได้? ไม่เข้าใจ
มันไร้ทางออกเราได้แต่ร้องไห้ ... ไม่รู้จะทำยังไง ช่วยไม่ได้เลย
แล้วมันเป็นยังไงต่อไม่รู้จำไม่ได้ เลือนลางชะมัด
เบื่อ กลัวมันจะไม่สบาย ไม่ได้เจอมันมาตั้งนานแล้ว
อยากเจอ ใจจะขาด ... อยากรู้ว่ายังสบายดี ใช่ไหม ...
ไม่มีเรา ก็คงสบายดีแหละ มั้ง ...
เห้อ ...
เรือชูชีพ - Death of a Saleman
ก็ฉันคนหนึ่ง ที่อยู่บนเรือลำนั้น
... ที่เขาลงไปด้วยกัน ...
ถ้าหากว่าเธอกล้าพอ กระโดดลงไปกับฉัน
... ไปว่ายตามฝันด้วยกัน ...
ใช้เวลาของเธอที่มี ให้เป็นไปอย่างหวัง
ที่เธอจะทำ และสิ่งนั้นยังมีความหวัง
ให้มันเป็นไปได้ ถ้าเธอยืนยันจะทำ
เรือชูชีพของฉันจะพา ให้เธอเป็นไปดั่งใจเธอต้องการ ...
น่าขันกับบางสิ่ง ที่มองดูผู้คนเหล่านั้น
... ตามเหมือนกันไปอย่างนั้น ...
ก็แล้วทำไม ช่างน่าเบื่อย่างคนเหล่านั้น
... ค้นหาไม่เคยสักครั้ง ...
(ฉันยืนยัน จะเป็นอย่างนั้นอยู่)
ใช้เวลาของเธอที่มี ให้เป็นไปอย่างหวัง
ที่เธอจะทำ และสิ่งนั้นยังมีความหวัง
ให้มันเป็นไปได้ ถ้าเธอต้องการจะทำ
เรือชูชีพของฉันจะพา ให้เธอเป็นไปดั่งใจเธอต้องการ ...
